جُبْن : ( ع . ا ) . پنير . ( منتهى الارب ) . ( مص ) . بددلى و ترسندگى . ( منتهى الارب ) . ضد شجاعت . ترس . بيم . پروا . در اصطلاح اخلاق و روانشناسى ، حالت خاصى است كه بر قوهء غضبيهء نفس حاصل مىشود و از هر كار شايسته و ناشايستى خوددارى مىكند . جُبُن . ( منتهى الارب ) . ترس . جُبُنّ : ( ع . ا ) . جُبُن . جُبْن . پنير . ( منتهى الارب ) . جَبْهَة : ( ع . ا ) . جبهه . پيشانى . ( منتهى الارب ) . ميان دو ابرو تا ناصيه . ( اقرب الموارد ) . چكاد . ( نصاب ) . رخساره . ( شرفنامهء منيرى ) . سجده جاى از روى . ج جِباه . ( آنندراج ) . جِراح : ( ع . ا ) . جِ جراحت است كه يك زخم و يك ضرب باشد . ( شرح قاموس ) . زخم‌ها . جراحت ها . ( آنندراج ) . جِ جُرح كه اسم مصدر از جَرح است . جَرّاح : ( ع . ص ، ا ) . كسى كه جراحات را معالجه مىكند . ( اقرب الموارد ) . دست‌كار . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . خسته بند . در تداول امروز پزشكانى را گويند كه با وسايل علمى بيماران را با دريدن و بريدن و بخيه زدن علاج مىكنند . جِراحَت : ( ع . ا ) . خستگى . ( منتهى الارب ) . ج جِراح . و جِراحات . ( منتهى الارب ) . زخم و ريش . ( غياث اللغات ) . خيم . قرحه . ( زمخشرى ) . كلم . تفرق اتصالى كه به گوشت فرو شود . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . مؤلف كشاف اصطلاحات الفنون آرد : به كسر جيم و فتح راء مهمله در اصطلاح پزشكان ، جدايى پيوستگى در گوشت بدن است در صورتى كه گوشت بدون چرك باشد ولى اگر مقرون به چرك بود آن را قرحه گويند . قرشى گويد ، جدا ساختن اتصال گوشت اگر تازه باشد آن را جراحت نامند و اگر مدتى از آن گذشته و چرك كرده باشد آن را قرحه خوانند - انتهى ؛ بنابراين قرحه غير جراحت است . و در وافيه است كه جراحت از قرحه اعم باشد آنجا كه گويد : تفرق اتصال اگر به گوشت فرو شود آن را جراحت گويند . و اگر جراحت ريم آرد آن را قرحه گويند . ( كشاف اصطلاحات الفنون ) . جَرْح : ( ع . مص ) . خسته كردن . ( تاج المصادر ) . زخمى كردن بدن . بدن را با اسلحه دريدن . ( متن اللغة ) . جُرح : ( ع . امص ) . خستگى . ( منتهى الارب ) . ريش و زخم . ( غياث اللغات ) . اسم مصدر از جَرح . ( متن اللغة ) . ج اجراح ، جُروح . ( منتهى الارب ) .